محرم که ميآيد؛
دلت را با خودش ميبرد.
ميبرد و آن را منزه ميکند، از زنگارهاي روزگار.
ميشويد، عطرآگين ميکند، صيقل ميدهد، پاک ميکند.
محرم که ميآيد؛
دلها خدايي ميشود،
چشمها هم...
و آن را دليلي نيست، به جز معجزهي خون خدا.
خوني که شرارههاي آن، تا قيام قيامت در دل ظلمستيزان ميجوشد.
+ نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1390ساعت 12:24 توسط ابراهیم فتحی
|
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم مهر 1390ساعت 12:45 توسط ابراهیم فتحی
|
+ نوشته شده در شنبه دوم مهر 1390ساعت 14:49 توسط ابراهیم فتحی
|
برای دیدن تصاویر در اندازه بزرگتر روی عکس کلیک کنید
ادامه مطلب+ نوشته شده در دوشنبه سوم مرداد 1390ساعت 18:44 توسط ابراهیم فتحی
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390ساعت 11:38 توسط ابراهیم فتحی
|
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم تیر 1390ساعت 9:7 توسط ابراهیم فتحی
|
+ نوشته شده در دوشنبه ششم تیر 1390ساعت 19:45 توسط ابراهیم فتحی
|
